Ik kijk niet alleen naar wat je verloren hebt, maar vooral naar wat er ónder jouw rouw speelt.
Contactverlies is geen verlies dat je in één gesprek doorleeft. Er is geen afscheidsritueel, geen duidelijk moment waarop het "voorbij" is, en dat maakt het voor je omgeving vaak moeilijk te begrijpen, en voor jou moeilijk om er woorden aan te geven.
Ik begeleid mensen, met name ouders die het contact met hun kind zijn kwijtgeraakt, bij het leren leven met wat er speelt: machteloosheid, schuld, verlies van identiteit, en het rouwen om een toekomst die anders loopt dan gehoopt.
Rouw is meer dan het gemis alleen. Onder de oppervlakte liggen lagen die vaak over het hoofd worden gezien, en die bepalen of rouw kan bewegen, of vastloopt.
Wat zichtbaar is, hoe je je staande houdt, wie je naar buiten toe bent, groeit op wortels die je niet ziet. Wat er ondergronds speelt, bepaalt of je weer kunt bloeien.
Zeven lagen die richting geven: emoties, verbinding met het feit, uitwisseling, aanvaarden, beelden, loshouden en dankbaarheid. Rouw blokkeert wanneer één van deze te weinig aandacht krijgt.